میکروبلیدینگ ابرو که با نام‌های زیادی مثل فیبروز ابرو، سایه یا شیدینگ ابرو، میکرو پیگمنتیشن و امثالهم خوانده می‌شود، یک روش آرایش دائم برای زیباتر شدن ابروها است. در میکرو ابرو، پیگمنتر کار با یک دستگاه مخصوص، خطوط نازکی به ظرافت تار مو را روی ابرو طراحی می‌کند. اگرچه که میکرو ابرو خیلی پرطرفدار و کاربردی است اما مانند هر درمان زیبایی، مزایا و معایبی دارد. در این مقاله از فروشگاه آنلاین ژل کد خیلی دقیق و با جزئیات درباره عوارض میکرو ابرو می‌خوانید.
میکروبلیدینگ یا میکروپیگمنتیشن یکی از جدیدترین و محبوب‌ترین نوع آرایش دائم یا نیمه دائم ابروها است که برای بهبود ظاهر ابروها و رفع نواقص آن به‌کار می‌رود.
میکروبلیدینگ در واقع همان تتو ابرو منتها با تکنیک‌های نوین است تا ظاهری طبیعی‌تر به ابروها بخشد. در میکروبلیدینگ، جوهر با استفاده از دستگاهی مثل دستگاه تتو که تیغ‌ها و سوزن‌های ریزی بر سر آن تعبیه شده‌است، خطوط یا نقاط خیلی نازک به ظرافت تار مو به لایه‌های سطحی پوست تزریق می‌شود.
میکروبلیدینگ اگر توسط یک هنرمند حرفه‌ای و کاربلد اجرا شود برای بهبود ظاهر ابروها، به ویژه برای افرادی که ابروهای آن‌ها ریخته یا ابروهای کم پشتی دارند، خیلی عالی و کارراه‌انداز است.
ریشه‌ی استفاده از تتو به زمان‌های خیلی دور، حتی به دوران باستان، برمی‌گردد. و حالا همان تتوی قدیمی و باستانی، با روشی مدرن و اصولی به نام “میکروبلیدینگ یا فیبروز ابرو” شناخته می‌شود.
میکروبلیدینگ یک روش پیشرفته در حوزه آرایش دائم است که مبتنی بر علم و استانداردهای بهداشتی اجرا می‌شود.
یکی از نکات برجسته در اجرای میکروبلیدینگ، استفاده از رنگدانه‌های گیاهی و غیر سمی است که به پوست آسیب نمی‌زند و حتی احتمال حساسیت را به حداقل می‌رساند.
از طرفی دیگر، تمامی ابزار آلات قابلیت استریل شدن و تعویض دارند تا زیبا جویان از خطرات عدم رعایت بهداشت و انتقال بیماری کاملا ایمن باشند.
پیگمنترهای حرفه‌ای با گذراندن دوره‌هایی مثل مهارت‌های فنی، طراحی دقیق ابرو و اصول روان‌شناسی تبدیل به متخصص میکروبلیدینگ می‌شوند. بنابراین انجام میکرو ابرو اگر تحت نظر یک متخصص انجام شود، کاملا حساب‌شده، علمی و بی‌خطر است. اما این را فراموش نکنید که هیچ چیزی در این دنیا قطعی نیست و احتمال دارد که انجام میکروبلیدینگ برای برخی افراد با عوارض همراه باشد.
میکروبلیدینگ و سایر تکنیک‌های مشابه که برای آرایش نیمه دائمی ابروها به‌کار می‌رود، به‌طور کلی با ضربات دقیق و حساب‌شده‌ی تیغ‌ها و سوزن‌ها و تزریق جوهر به لایه‌های سطحی پوست، به‌منظور طراحی ابرو است. بنابراین شما باید خودتان را برای یک طراحی تقریبا طولانی مدت، که در لحظه قابل پاک کردن نیست، حداقل تا 18 ماه، آماده کنید.
اگرچه که این روش کاملا بی‌خطر و برای انواع پوست قابل اجرا است، و حتی ممکن است بر روی پوست‌های چرب خیلی سریع محو شود.
اما بدن افراد از لحاظ سلامتی و سیستم داخلی کاملا با هم متفاوت است و احتمال دارد که ورود جوهر به بدن برای برخی خطراتی همچون عفونت، واکنش‌های آلرژیک، ایجاد جای زخم و متأسفانه نتایج نامطلوب داشته باشد.
در اینجا تمامی عوارض احتمالی میکروبلیدینگ را به‌ترتیب اولویت احتمال برایتان لیست کرد‌ه‌ایم:
واکنش های آلرژیک
اگرچه که خیلی نادر است، اما احتمال دارد که برخی افراد واکنش‌های آلرژیک نسبت به پیگمنت‌های میکروبلیدینگ داشته‌باشند.
اگر از آن افرادی هستید که خیلی پوست حساسی دارید یا خودتان می‌دانید نسبت به همه چیز حساسیت دارید، انجام یک تست پچ ضروری است. علائم یک واکنش آلرژیک شامل خارش، قرمزی و تورم است.
خطر عفونت
در هر روشی که حرف از سوزن و تیغ باشد و پوست را سوراخ کند خطر عفونت وجود دارد. اگر اقدامات بهداشتی و استریل‌سازی مناسب رعایت نشود، باکتری‌ها یا ویروس‌هایی مانند استافیلوکوک یا تبخال می‌توانند در طول عمل معرفی شوند. البته انتخاب تکنسینی که به پروتکل‌های بهداشتی پایبند باشد، احتمال این خطر به صفر می‌رسد.
نتایج ناخواسته
همه‌ی ما در طول زندگی به‌صورت ناخواسته با چالش روبه‌رو شده‌ایم و از آن ناگزیریم. یک اشتباه کوچک در طراحی یا خطا در انجام میکروبلیدینگ می‌تواند باعث ایجاد ابروهای نامتقارن، بیش از حد ضخیم یا غیرطبیعی شود.
اگرچه نتایج نیمه دائمی هستند و می‌توان آن را پاک کرد، اما خوب علاوه بر درد و نگرانی از نتیجه، نیاز به وقت و هزینه دارد.
محو شدن و نگهداری
نتایج میکروبلیدینگ ابرو، طولانی مدت اما دائمی نیست. رنگدانه‌ها، به‌خصوص در افرادی که پوست چرب دارند، به مرور زمان محو می‌شوند. برای حفظ ظاهر و کیفیت رنگ، باید هر 12 تا 18 ماه یکبار میکروبلیدینگ را تجدید کرد.
نامناسب برای پوست‌های چرب
افرادی که پوست چرب دارند، میکروبلیدینگ زیاد روی ابروهایشان داوم نخواهد اشت. پوست چرب رنگدانه‌ها را تار و سپس محو می‌کند.
برای افراد با پوست چرب، تکنیک‌های جایگزین مانند میکروشیدینگ پیشنهاد می‌شود تا رنگدانه‌ها به‌صورت نقطه‌ای ایجاد شوند تا ماندگاری بیشتری داشته باشند.
مراقبت‌های بعد از میکروبلیدینگ می‌تواند چالش برانگیز باشد. برای اطمینان از بهبودی و نتایج مطلوب، باید مراقبت‌های پس از میکروبلیدینگ ابرو، حداقل برای چند روز مثل اجتناب از شستشو، آرایش و تعریق بیش از حد را رعایت کنید.
رعایت نکردن دستورالعمل‌های مراقبت‌های بعدی می‌تواند منجر به محو شدن، زخم یا عفونت شود.
درد در حین عمل
البته که کرم بی‌حس‌کننده ناراحتی را به حداقل می‌رساند، اما با این‌حال برخی افراد هنوز این روش را کمی دردناک می‌دانند. آستانه‌ی تحمل هر فردی از فرد دیگر متفاوت است و افرادی که پوست حساسی دارند ممکن است این تجربه را خیلی ناخوشایند بدانند.
اسکار کلوئید
در موارد نادر، میکروبلیدینگ می‌تواند منجر به اسکارهای کلوئیدی شود. بدن در پاسخ به آسیب پوست کلاژن بیش از حد تولید می‌کند و نتیجه‌ی آن اسکارهای برجسته است. افرادی که مستعد کلوئید هستند باید از میکروبلیدینگ اجتناب کنند.
گرانولوم
میکروبلیدینگ در برخی از افراد ممکن است باعث ایجاد گرانولوم شود. گرانولوم، توده های کوچکی است که در زیر پوست در پاسخ به رنگدانه، در اثر واکنش سیستم ایمنی بدن به مواد خارجی، ایجاد می‌شود.
واکنش های MRI
در موارد نادر، افرادی که تتو یا میکروبلیدینگ ابرو دارند، ممکن است در طول اسکن MRI واکنشی خاصی را تجربه کنند.
احتمال دارد که رنگدانه های موجود در پوست در صورت با قرار گرفتن در معرض میدان‌های مغناطیسی قوی در تصویربرداری موجب تورم یا تحریک شوند. قبل از MRI، متخصصان پزشکی را درباره‌ی داشتن تتو یا میکروبلیدینگ آگاه کنید.
میکروبلیدینگ ابرو برای افرادی که از نظر سلامتی در شرایط خاصی هستند، باید پیش از اقدام به تتو یا میکروبلیدینگ حتما با پزشک خود مشورت کنند.
افرادی که نباید میکروبلیدینگ کنند:
میکروبلیدینگ در مقایسه با سایر تکنیک‌های ابرو
میکروبلیدینگ معمولاً با سایر روش‌های آرایش دائمی ابرو مثل میکروشیدینگ، تتو پودری ابرو و تاتو قدیمی مقایسه می‌شود. هر کدام از این روش‌ها مزایا و معایب خود را دارند:
قبل از انجام میکروبلیدینگ ابرو، موارد زیر را بررسی کنید:
